=keadaan lif menjadi senyap secara tiba2= ? : "Emm hai nama saya Kim Namjoon boleh panggil saya Rapmon, emm awak? *sambil menghulurkan tangan kepada Sya* Sya: " hai... haa....nama..nama..... saya..Sya..sha.. " *dia berkata kepada Rapmon sambil menyalam tangan dan menindukkan kepala nya* Rapmon : "Ouh Syasha, cantik nama tu secantik tuannya " *Rapmon senyum kepada Sya sambil melihat kedalam mata Sya tanpa henti* Sya: "hrumm... kenapa awak pandang saya mcm tu, malu pulak saya" *Sya menjadi malu dan mukanya menjadi kemerahan* Rapmon: "Ouh maafkan saya, saya pandang sbb muka awk serupa dengan muka ibu saya ketika dia masih muda" *Rapmon berkata dengan muka yang tersenyum dah tenang* =Sya selesa setelah mendengar penjelasan Rapmon tadi = Sya: "emmm... awk nak pergi ke tingkat berapa? kenapa awak tk tekan pon?? *Muka Sya kehairanan" Rapmon: " ouh hahahaha saya pon nak pergi ke tingkat sama mcm awak" *Rapmon senyum kepada Sya* =Sya mengangguk setelah mendengar kata2 Rapmon dan senyum= Sya: "{ Kenapa aku rasa selesa bila dekat dan bercakap demgan Rapmon? seperti aku dah lama kenal dia....}" _ bersambung _ {}